Thursday, 29 December 2016

ForTheLoveOfMusic eindejaarslijsten 2016

Op Oudejaarsdag zal op de website de Top 100 van 2016 geplaatst worden. Berekend volgens het systeem van 40 punten voor de #1 in de Top 40, 39 punten voor de #2 tot 1 punt voor de #40 en dat elke week. Welke artiest haalde met alle noteringen opgeteld de meeste weken in de Top 40?

1. Crescent Moon 45 weken
2. Gashunters (al dan niet ft Dani Rogosic) 40
3. The Good View 35
4. Nexo Shape 34
5. Narrow Plains 32
6. Calling All Astronauts 24
7. Birth Of Joy 23
8. Rosa Sky 22
9. Otherkin, Rich Stephenson 21


ForTheLoveOfMusic eindejaarslijsten 2016

Op Oudejaarsdag zal op de website de Top 100 van 2016 geplaatst worden. Berekend volgens het systeem van 40 punten voor de #1 in de Top 40, 39 punten voor de #2 tot 1 punt voor de #40 en dat elke week. Welke artiest haalde het vaakst de Top 40?

1 Gashunters (al dan niet ft Dani Rogosic) 6 noteringen
2. Crescent Moon 4
3. Nexo Shape, The Good View, Narrow Plains, Calling All Astronauts, Rosa Sky, Harts, Indian Askin,
King Catcher, Laura Palmer, Otherkin, Sivert Høyem, The Heavy 3

ForTheLoveOfMusic eindejaarslijsten 2016

Op Oudejaarsdag zal op de website de Top 100 van 2016 geplaatst worden. Berekend volgens het systeem van 40 punten voor de #1 in de Top 40, 39 punten voor de #2 tot 1 punt voor de #40 en dat elke week. Welke artiest haalde met alle noteringen opgeteld de meeste punten?

 1. Crescent Moon 1358 punten
 2. Nexo Shape 949
 3. The Good View 944
 4. Narrow Plains 837
 5. Gashunters (al dan niet ft Dani Rogosic) 835
 6. Birth Of Joy 651
 7. Calling All Astronauts 650
 8. Rich Stephenson 573
 9. Zoo Children 566
10. Rosa Sky 532

Thursday, 15 December 2016

Sivert Høyem - Lioness

Sivert Høyem leerden we rond de eeuwwisseling kennen als 'de zanger met kenmerkende stem' van de Noorse band Madrugada. Na de dood van vriend en bandlid Robert Burås besloot deze band er mee te stoppen.
Inmiddels is Høyem met 'Lioness' alweer aan zijn vijfde solo album toe. Waar Madrugda refereerde aan de periode vroeg in de ochtend is 'Lioness' geinspireerd door één fase eerder: slapen, dromen, de nacht.

Albumopener "Sleepwalking Man" is wat dat betreft overduidelijk in die verwijzing, "My Thieving Heart" opent met de zin 'Waking up too soon' en in afsluiter "Silences" maakt hij aan alle eventuele onduidelijkheid een eind: 'The night is my favorite time of day'.
Betekent dit dat het album ongeschikt is voor overdag? Zeker niet. De stem van Høyem heeft wel iets extra in de donkere uren/ dagen, maar een nummer als "Fool To Your Crown" is gewoon een prima popliedje bij daglicht, terwijl radiostations een goede reden moeten hebben een nummer als "V-O-I-D" niet te draaien.

Persoonlijk vind ik met "The Boss Bossa Nova" en "Oh, Spider!" het hoogtepunt van het album tegen het einde zitten.

Beoordeling: 8/ 10

'Lioness' is afgelopen week uitgekomen via Hektor Grammofon/Rough Trade. In Maart komt Høyem naar ons om zijn album te promoten middels shows in Paradiso Noord  (Amsterdam, 15 mrt), Vera (Groningen, 16 mrt) en  Botanique Rotonde (Brussel, 17 mrt).

The Jezabels - Synthia

Het Australisch-Britse viertal The Jezabels brengt deze week haar derde album 'Synthia' uit. De release zou begeleid worden door een uitgebreide tour. Helaas is die door langdurige gezondheidsproblemen afgezegd en zal het album zich op eigen kracht moeten bewijzen.

Opener "Stand And Deliver" openbaart zich als een intro in twee delen; halverwege de ruim zeven minuten lijkt er een nieuw nummer te beginnen. Dat nieuwe nummer komt er echter pas met "My Love Is My Disease", wat meteen een knaller van een nummer oplevert. Titel 'Synthia' laat weinig aan de verbeelding over; de synthklanken zijn ruim vertegenwoordigd op dit album.
Halverwege het album, bij "A Message From My Mothers Passed", lijkt Kim Wilde ineens aanwezig als het intro erg veel wegheeft van en hit van dit 80's icoon. Verder is dit numer helaas aan de saaie kant en zoals meer nummers opm dit album iets langer dan nodig lijkt.
Hierna volgen de singles "Come Alive" en "Pleasure Drive" die veel goedmaken en gaat het album naar zijn finale.

Beoordeling: 7,1/ 10

Het op 18 Maart geplande concert in de Melkweg Asterdam gaat zoals vermeld niet door. Over eventuele inhaaldata is niets bekend. 'Synthia' beleeft vandaag zijn officiele release.

John Canoe - Actorboy EP

Het Italiaanse surf-garage rock trio John Canoe werkt sinds eind 2014 in de huidige bezetting. Vorige maand brachten zij met 'Actorboy' hun eerste EP uit.

Een EP met vijf tracks, waarvan de eerste zelfs een heus intro is. Het lijkt enigzins overdreven, maar na het horen van het intro krijg je echt zin in de verdere nummers en waar ik in reviews soms gewag maak van langdradige nummers mocht dit wel wat langer duren.
Met het eerste echte nummer "Beer and Pills" doen we dan even een klein stapje terug om bij de sterke eerste single "Nervous Breakdown" weer helemaal in de mood te komen. Het stukje surf uit de bandomschrijving komt hier ook goed naar voren. "Start To Move" doet erg terugdenken aan oude rock en dan bedoel ik van zeg, voor 1970, beetje de overgang van sixties rock naar de modernere versies. Afsluiter "Untitled Moon" is dan weer iets minder opvallend, maar zeker de moeite waard.

Een EP die wat heen en weer beweegt in het gebied tussen goed en heel goed, met zeker radiowaardige tracks als "Nervous Breakdown" en "Start To Move".

Beoordeling: 8/ 10

'Actorboy' is sinds 26 Januari verkrijgbaar via Four Twenty Records | Bomba Dischi

Luminize - All Or Nothing

Het Kroatische Luminize (dat opereert vanuit Nederland overigens) bracht vorige week haar debuutalbum 'All Or Nothing' uit. Inspiratie haalden ze bij zangeressen als Pink en Gwen Stefani, terwijl de ervaren Holger Schwedt als producer de nummers mocht polijsten.

Door eerdere singles "Get It Back" en "Kill It With Love" vergaarde de band al bekendheid onder het grotere publiek en de festivalbezoekers. Voor mensne die na die singles interesse in de band kregen is het debuutalbumm een uitkomst.
Naast die twee tracks staan er namelijk nog negen vergelijkbare nummers op het album. Uptempo poptracks als de nieuwe single “All Or Nothing” en “Guess Who’s Wrong” afgewisseld met ballads als “Love Takes No Prisoners” en “Damn It”.

Eigenlijk gewoon elf goed geproduceerde popnummers die makkelijk wegluisteren, nooit echt de diepte ingaan of je volledig meeslepen, maar dat is waarschijnlijk ook niet de insteek geweest. Dat doen andere artiesten al genoeg.
Ideaal voor luisteraars van de grote radiozenders die gewoon lekkere muziek willen horen, iets minder geschikt voor mensen die zich iets meer in muziek verdiepen. Mooi voor in het midden.

Beoordeling: 5/ 10

Komende weken zijn de dames nog live te zien in Middelburg, Culemborg, Zoetermeer, Den Haag, Capelle aan den Ijssel en Wateringen. Single "All Or Nothing" is door de fans inmiddels hoog onze Top 40 in gestemd.

Jordan Klassen - Javelin

De Canadese singer-songwriter Jordan Klassen bracht vorige week zijn nieuwe studioalbum ‘Javelin’ uit; de opvolger van het veelgeprezen debuut ‘Repentance’ uit 2014.
Voor dit album kwam de meeste inspiratie uit een duistere periode in zijn leven. Naast zijn eigen problemen met depressies werd bij zijn moeder borstkanker gediagnosticeerd.

En probeer dan nog maar eens wat vrolijkheid op de plaat te krijgen zou je zeggen. 'I have seen you take the poison' uit de track "Delilah" zegt wat dat betreft veel over de sferen waarin dit album gemaakt is. En toch valt dit best mee met de melancholie.
Het is geen treurmars van 10 tracks geworden. Op 'Javelin' heeft de percussie een belangrijke rol (zoals in opener "Glory B"), staan er wat te lange saaie nummers op als "No Salesman" en de semi-piano ballad "We Got Married", wat weer gecompenseerd wordt met een fijne single "Baby Moses" en synthtrack “Light In The Evening".

Een afwisselend album met als grootste makke dat sommige nummers wat aan de lange kant zijn.

Beoordeling: 6,8/ 10

Jordan Klassen is de komende weken live te zien in:
4 maart Waalse Kerk, Amsterdam
5 maart Grand Theatre, Groningen
6 maart Doornroosje, Nijmegen

Bryce Vine - Lazy Fair EP

Bryce Vine werd bekend bij een groot (jong) publiek door zijn deelname aan Glee, een muzikale televisie serie. Deze maand verscheen zijn debuut EP 'Lazy Fair'.

Radiovriendelijke pop met r 'n b en hiphop invloeden is de beste omschrijving voor deze EP. Buitenbeentje is intro 'Welcome To Lazy Fair' met een jaren '80 klinkende computerstem die je de EP binnenleidt.
De overige vijf tracks varieren van iets meer uptempo ("Where The Wild Things Are") tot heerlijk laidback (de nieuwe single "Sour Patch Kids", "Take Me Home"). Dat laatste nummer werd vorig jaar overigens al opgepikt door Radio 538 voor hun Maakt 't Of Kraak 't- item.

Toen werd het ruim maken (80%); de gehele EP scoort hier lager vanwege het wel erg radiovriendelijke (lees: weinig spannende) karakter. Maar prima weg te luisteren in het mooie weer.

Beoordeling: 5,8/ 10

De release hier zal niet worden gesteund door een promotietour; op dit moment is Vine in zijn thuisland aandacht aan het genereren voor een andere single, "Los Angeles", die niet op deze EP staat.

Lady Dandelion - Wonderlands EP

Vorige week bracht Lady Dandelion met de EP 'Wonderlands' een opvolger van debuutalbum 'Funambulism'uit. Sietse van Gorkom (beats) en Kirsten Berkx (vocalen) maken een mix van drum & bass, hiphop, ambient, rock maar ook klassieke muziek.

Opener "Hydrangea" is een trippy instrumentaal intro, waarna met "Lonesome Boy" de single volgt. Een trage ballade uit de ruimte. Een meer uptempo nummer als "Moonset" is te vergelijken met de muziek van een band (act?) als Massive Attack.

Beoordeling: 6/ 10

Voorlopig zijn er geen livedata te vinden, dus daarom nog maar even melden dat single "Lonesome Boy" in onze Top 40 staat, het hun tweede hit is (na "Skin" vorig jaar) en je ze nog omhoog kunt stemmen voor ze eruit vallen.

Recorders - Coast To Coast

De Belgische band Recorders bracht op 19 februari hun nieuwe studioalbum ‘Coast to Coast’ uit, de opvolger voor debuut ‘Above the Tide’ uit 2014. ‘Coast to Coast’ is een plaat over innerlijke evolutie en de zoektocht van het leven, ongeacht de bestemming aldus de omschrijving. Dat komt mooi overeen met de vernieuwde bandsetting waarin naar dit album toegewerkt werd. Een album over zoeken en veranderen.

Persoonlijk was ik bij mijn weten nog niet bekend met de band, maar dit album klinkt hier en daar wel bekend. Vaak doet het denken aan The Dears terwijl een nummer als "Geomteric Peaks" heel erg aan Foals doet denken. En hoor ik in "Glitch" nou stemvervorming zoals we bijvoorbeeld ook op 'OK Computer' van Radiohead voorbij hoorden komen? Hoe het ook zij, 'Coast To Coast' is gewoon van begin tot eind een prima album, van om licht melancholisch te luisteren tot om te dansen.

Beoordeling: 7,3/ 10

Op 17 Maart zal de band te zien zijn in de Brusselse zaal La Madeleine om de geboorte van 'Coast To Coast' te vieren. Single "Lost At Sea" doet inmiddels verwoedde pogingen onze Top 40 te bereiken.

Go Go Berlin - Electric Lives

Het Deense vijftal Go Go Berlin debuteerde in 2013 met het album ‘New Gold’ waar ik elders over geschreven heb. Dat album bracht hen naar vele podia over de hele wereld. Nu is er een vervolg met ‘Electric Lives’.

Als je de band niet kent en je ziet de hoes van dit album vermoed je mogelijk trieste, creepy, zware geluiden. Maar niks is minder waar. Energieke, rauwe gitaarrock, met riffs, ritme en zelfs het orgel ontbreekt niet.
Al luisterend kun je vele namen uit het heden en verleden van de rockmuziek als vergelijking noemen, maar dat zou een lange lijst worden. Instrumentale opener "006" doet zals het nummer doet vermoeden inderdaad neigen naar James Bond. Het pompende nummer (met strijkers!) kan zo dienen als soundtrack voor deel zoveel uit de filmserie. "Rest For the Restless" daarentegen valt eerder onder het kopje jaren '70 hartverscheurende rockballad.

Even over de helft van het album treffen we een nummer dubbele titel in "Starlight/ WDYW". En niet alleen een dubbele titel, maar ook ruim dubbele lengte. Tien minuten hebben de mannen voor dit nummer gereserveerd. En dan verwacht je een langzame, vertellende ballade, veel sferische muziek, etc. Maar niks van dat. Gewoon swingende rock.

"The Party" kan zo op een ouder album van Kings Of Leon, zoals het laatste deel van het album eigenlijk helemaal naar die band leunt. De afsluitende ballad "You Are The Sun" had wat mij betreft niet gehoeven en is met 6 minuten dan erg lang.

Laten we het houden op een album voor de breder georiënteerde rockliefhebber, die niet afhaakt als er ineens een orgel, piano of bliepje tussen de gitaren door te horen is.


Beoordeling: 8,3/ 10

Later deze maand is de band in Nederland te zien, namelijk:

23 maart Q Factory, Amsterdam
24 maart Vera, Groningen
25 maart Burgerweeshuis, Deventer
26 maart Asteriks, Leeuwarden

De laatste drie shows spelen ze overigens met DeWolff. ‘Electric Lives’ is inmiddels sinds een aantal weken verkrijgbaar.

Double Veterans - Space Age Voyeurism

Een bandnaam die de lading compleet niet dekt. Zo zou je het Belgische Double Veterans kunnen verwijten dat ze niet ‘double’ maar een trio zijn en geen ‘veterans’ maar juist jong en fris. ‘Space Age Voyeurism’ is hun debuutalbum.

Hedendaagse garagerock vermengd met invloeden van de jaren ’60 en ’70, de 'kruidenjaren' zeg maar. En afwisselend. Waar single “Cocktail” enthousiaste garagerock is, kom je met “I Was Gone” een wat zeurderige rockballad tegen.
"Heaven vs Hell" klinkt qua gitaarloop als heel goed geluisterd naar Them's "G.L.O.R.IA." en gespeeld als The Libertines, terwijl afsluiter “The Trip” doet even denken aan de Eels klassieker "Novocaine For The Soul" voor het zijn naam eer aan doet en wat gaat trippen of spacen.

Zo is 'Space Age Voyeurism' een album dat fijn begint, halverwege wat hobbels tegenkomt maar daarna weer gauw het juiste spoor terugvindt.

Beoordeling: 7,1/ 10

Op dit moment zit de band midden in een Belgisch/ Nederlandse promotour, waarbij onder andere Altersonic al werd aangedaan in Januari. Op 26 maart speelt de band in Den Haag, podium De Zwarte Ruiter.

Nexo Shape - Moscow

Na drie albums waar gitaar de leiding had is het nu tijd voor een omslag bij Nexo Shape. Het Hoofddorpse trio, dat zich veelal laat inspireren door het geluid van de jaren '80, geven op 'Moscow' de synthesizer een leidende rol.

Opener en titeltrack "Moscow" zou je, met de jaren '80 in gedachten, kunnen linken aan Hans de Booy met zijn "Annabel". Ook hier is de hoofdpersoon letterlijk bereid ver te gaan voor een ander.

Het is de start van een sterk beginblok met ook single "Twisted Reality" en "Money", wat aan duidelijkheid weinig te wensen overlaat gezien de tekst 'money never takes second place in your fucked up life'.
Ook hier is de jaren '80 link weer makkelijk te maken want het nummer drijft op een riff die lijkt op een bekende jaren '80 sample. Mensen die bekend zijn met "Open Your Mind" van Usura en het werk van Simple Minds zullen deze redenatie kunnen volgen.

Na dit blok zakt het met "Meadowland" wat in, maar gelukkig is dit kortdurend en is er met "Like I Gotta Be Sorry" en de inmiddels wel bekende Joy Division cover "Insight" weer een sterk duo voor het album rustig naar het einde glijdt.

Beoordeling: 7/ 10

'Moscow' komt op 20 maart uit en de band zal op diverse podia en radiozenders van zich laten horen de komende tijd. Kijk op hun Facebook pagina waar ze precies te vinden zijn.

Opia - EON

Opia is afkomstig uit Perth en heeft in thuisland Australië al een aantal singles op hun naam staan. Die kregen unaniem positieve recensies en massaal landelijke radio ondersteuning van onder andere Triple J. Hun stijl omschrijven ze als progrock met songs die iets extra's hebben en daardoor groter dan de som der delen zijn. 'EON' is het debuutalbum van Opia.

En een prima debuutalbum, dat geen moeite heeft een voldoende te scoren. Een stevige beginner als "One To One", de titeltrack en een huidige single in "Still Standing" tillen het album boven het gemiddelde uit. Als er dan tegen het einde ook nog nummers als "One Minute Ago" en "Undone" komen heb je de voldoende ruim op zak.
Soms klinkt de band vooral qua sfeer en vocalen enigzins als Tool/ A Perfect Circle maar zijn er naar mijn idee wel in geslaagd een eigen geluid te creëren.


Beoordeling: 7/ 10

Of de band nog deze kant uitkomt voor optrdens is niet bekend.'EON' is sinds 28 maart verkrijgbaar.

Orange Maplewood - Sorry (I Never Believed In A Rock 'n Roll Star)

Orange Maplewood staat in de HMH, jawel! Nadat afgelopen week de nieuwe EP 'Sorry' gepresenteerd werd (op cassette!) volgt deze vrijdag een nieuw hoogtepunt.
Het Amsterdamse kwartet speelt in eigen stad in de grote concertzaal als naprogramma van het semi-legendarische Weezer!

Opener, titeltrack en single van de nieuwe EP "Sorry (I Never Believed In A Rock 'n Roll Star) is eigenlijk afgelopen voor je weet dat hij begonnen is. Het klinkt als een ruigre versie van Oasis die al ruim binnen de drie minuten klaar is. Ook "Clock" is vrij kort en haalt net de drie minuten, maar wisselt daarin wel meerdere keren van karakter.
Afsluiter "Will Melody Be Mine?" komt van ver, de eerste halve minuut kun je je bij laag volume afvragen of je geluid wel aanstaat en na drie minuten komt het nummer pas op gang. In de dan resterende vier minuten laat de band weer even horen waarom ze weel eens het verzoek schijnen te krijgen 'of het wat zachter kan?'.

Beoordeling: 6,7/ 10

Dit voorjaar doet de band naast de Weezer support nog diverse shows in Nederland zoals de April feesten in Amsterdam en Bevrijdingspop Zutphen.

Fractal Mirror - Slow Burn 1

Fractal Mirror is met 'Slow Burn 1' aan haar derde album toe, als opvolger van het succesvolle 'Garden Of Ghosts'. De band bestaat uit Leo Koperdraat en Ed van Haagen, die al ruim 30 jaar samen muziek maken. Via internet maakten ze kennis met de Amerikaan Frank Urbaniak en sindsdien is hij het derde lid van de band.
Vanwege de afstand werken ze via internetverbindingen tijdens het componeren, sterker nog, Leo en Frank hebben elkaar nog nooit in het echt getroffen!

Hoewel de band veelal onder de categorie progrock gezet wordt is de inhoud van dit album een stuk breder. Indierock, met een vleugje Pink Floyd misstaat het album bijvoorbeeld ook niet. Zelfs pop is niet heel ver weg. En laat die verbreding nou net de bedoeling van de band geweest zijn.
Het maakt de muziek toegankelijker voor een groot publiek, maar heeft misschien wel als nadeel dat het voor de echte progrock liefhebbers wat vlak is.

En hoewel geen progrock kenner is dat hier ook een klein puntje van kritiek. De melodie is mooi, de (meerstemmige) zang prima en de liedjes zitten goed in elkaar, maar geen nummer springt er echt uit. Misschien dat door de manier van werken alles wat op elkaar is gaan lijken en scherpere randjes wat weg geproduceerd zijn?

Ondanks dit puntje toch gewoon een prima album en misschien gaat het de band ook meer om de albumervaring dan om opvallende singles.

Beoordeling: 6,5/ 10

'Slow Burn 1' is te verkrijgen sinds 18 maart.

Tuesday, 13 December 2016

Spencer - We Built This Mountain Just To See The Sunrise

Het Zwitserse Spencer levert met 'We Built This Mountain Just To See The Sunrise' haar vierde album af. Het kwartet dat opereert vanuit zowel Baden als Zurich is al met vele bands vergeleken.
Namen die het meest voorbijkomen zijn Editors, The National, White Lies, terwijl ook Nick Cave en Johnny Cash als referentie genoemd worden.

Zodra opener "Hidden From The Sun" start is de vergelijking met Editors verklaard. Mocht Tom Smith kort voor opnamen of optredens van Editors last van zijn keel krijgen kan Spencer zanger Leo zijn plek naadloos overnemen.
Nadat ook "Through Your Head" goed in de smaak valt, zakt het album wat in met de wat saaie ballad "On A Wire" als minste nummer.
"Saturday Shoes", een oudere single trekt de boel weer wat op gang maar het zeven minuten durende "Cruel" maakt dit werk weer ongedaan; het gaat veel te ver te titel perfect voor de luisterervaring te vinden, maar erg blij wordt je er niet van ondanks de toevoeging van vrouwelijke vocalen.
"Voyage" en "Dividing Lines" zorgen weer voor een opleving, waarna "Harry's Still Sad" het album sterk afsluit.

De meer ballad- achtige nummers halen het gemiddelde wat naar beneden, maar uiteindelijk leverden Zwitsers gewoon een prima album af.

Beoordeling: 7,3/ 10

'We Built This Mountain Just To See The Sunrise' is uitgebracht via Ambulance Recordings. Buiten een show half November in thuisstad Zurich zijn er voorlopig geen tourdata bekend.
"Hidden From The Sun" en "Harry's Still Sad" draaien als singles mee op ForTheLoveOfMusic radio

Darkhaus - When Sparks Ignite

Vandaag brengt het Duitse 'Intercontinental Modern/ Dark Rock outfit' Darkhaus hun album 'When Sparks Ignite' uit SPV Records. Het album bevat 12 tracks en borduurt voort op de stijl waarmee ze al enige internationale bekendheid vergaarden.

'Edgy guitars, atmospheric textures and the unmistakable hooks and passionate melodies' spreekt de promotekst dan van. Wat mij betreft valt dat best wel mee. Tracks als "Feel My Pain", "Helpless", "Devil's Spawn" en "Lonesome Road" zijn zeker niet verkeerd, maar te weinig voor een ronkende review als de rets van het album wat voortkabbelt.
"After The Heartache", "The Last Goodbye" en "To Live Again" voegen bijvoorbeeld weinig toe. Weinig lichtvoetige thema's inderdaad, maar de ellende en triestheid komt niet heel pakkend over.

Met wat meer intensiteit en sterke nummers een goed album, nu blijft het ietwat hangen in de middelmaat.

Beoordeling: 5,4/ 10

Komende maand zal het album in eigen land gepromoot worden tijdens een tour, met een klein uitstapje naar Gent. In November volgt er een Britse tour; er staan geen Nederlandse data op de planning.

Elk + Mammoth - Culprit EP

Indierockband Elk + Mammoth komt uit Melbourne, Australie. Het viertal begon in 2014 en hun EP 'Culprit' zou je volgens de omschrijving zo naar de sferen van de tv-serie Twin Peaks brengen.

De vier tracks tellende EP opent met het lange en enigszins saaie titelnummer, waarna single "Shiver" de boel gelukkig wat op gang trekt. Stevige poprock van iets meer dan drie minuten.
De tweede helft begint dan nog aardig met "Faded", maar afsluiter "Portrait" is weer ietwat aan de saaie kant.
Sinds de oprichting heeft de band in hun eigen regio een behoorlijke schare fans gekregen die live een afwisselende en verrassende show te zien krijgen, op deze EP blijft het toch teveel hangen in het zweverige. Wel a la Twin Peaks, maar weinig boeiend zonder beeld.

Beoordeling: 6/ 10

'Culprit' is uit sinds vorige week, single "Shiver" beleeft 15 Augustus zijn officiële debuut.

Itchy Teeth - Itchy Teeth

Itchy Teeth is een alternatieve Britse rock band die leeft vanuit hun auto. Zo trekken ze Europa door en focussen ze zich volledig op de muziek.
ook waren ze één dag in een opnamestudio in een Duitse bunker te vinden voor de opnames van hun titelloze debuutalbum. Alles werd live gespeeld en z authentiek mogelijk gehouden, dus als je goed luistert zul je hier en daar wat 'imperfecties' ontdekken.

De band vindt dat de charme van muziek maken en mij stoort het ook niet. Het album opent met de goede single "Time Machine" waarvan de video al eerder op deze website te zien was. Inmiddels is er ook een video verschenen voor "Solid Gold Tooth",
een heel erg lieflijk klinkend nummer. En zo klinkt het hele album, vriendelijk, positief, soms lief en soms wat steviger. Tien radiovriendelijke songs,
die soms wat te veel kabbelen om tot een echt spannende plaat te leiden.

Beoordeling: 6,5/ 10

'Itchy Teeth' komt op 12 Augustus uit via Four Twenty Records. Die avond organiseert de band een launch party in de Birthdays bar in Londen.
Daarna staan tot eind Oktober nog een aantal shows gepland, waarvan één in Nederland: 10 September op het Magneetfestival in Amsterdam.

Susanna - Triangle

Susanna (Wallumrød) is een Noorse singer-songwriter. Op 'Triangle', haar nieuwe album verkent ze in liefst 22 nummers de vele facetten van spiritualiteit en religie. Door haar elfde album op te nemen in Noorwegen en Los Angeles laat het zich omschrijven als een mix tussen een Noors sprookjesbos en de straten van downtown Los Angeles.

Nou ben ik zelf al niet zo van spiritualiteit. De opening van de bijgeleverde promotekst maakt het niet direct beter. 'De inspiratie voor de meeste teksten haalde Susanna uit een openbaring die ze kreeg tijdens een vliegreis.' Tja. Neutraal luisteren naar de muziek wordt dan al lastig.
Na twee luisterbeurten kom ik tot de conclusie dat 'Triangle' een soort 'geflipte Bjork- plaat' is. En nou zijn de laatste albums van de Ijslandse zangeres niet degene die mijn platenkast haalden.

Oftewel Susanna: er is ongetwijfeld een publiek voor je muziek, maar ik zou zo niet weten wie, wat of waar. Buiten een paar leuke nummers zal dit album niet vaak meer voorbijkomen.

Beoordeling: 3/ 10

Het album is inmiddels al enige tijd verkrijgbaar. Voorlopig zijn er enkel data van shows in Noorwegen bekend.

The Good View - Escapism

The Good View werd in 2012 in Amsterdam opgericht en werkt sinds 2014 in de huidige samenstelling.'Escapism' is het debuutalbum van deze alternative rockband.

Opener "The Plan" klokt meteen bijna zes minuten en mondt uit in een soort jam op het einde, wat het nummer zeker goed doet. Single "Radiation" scoorde #1 in de ForTheLoveOfMusic Top40. Het frisse "Freedom Lane" is als single de opvolger van deze hit en schept een groot contrast met het meer duistere "Killers", dat in de laatste minuut pas echt punten scoort. Met het onopvallende tussendoortje "Galactic" wordt de eerste helft van het album afgesloten.

Deel twee begint wat mysterieus met "Gemeni", dat eerder als titeltrack van een EP verscheen, en komt pas op gang bij het korte felle "Escapist". Daarna loopt het album wat onopvallend af.

'Escapism' drijft op twee pijlers, namelijk het stemgeluid van zanger Wander Catshoek dat zo uit de punk/wave scene van rond 1980 lijkt te komen en momenten waar de vocalen ontbreken en de rifjes en soms bijna jam-achtige intermezzo's voorbijkomen.

Beoordeling: 7/ 10

Het album is inmiddels al enige tijd verkrijgbaar en single "Freedom Lane" kwam deze week binnen in onze Top 40.  Of dit net zo'n groot succes wordt als "Radiation"? Stemmen via deze website staat vrij. Momenteel staan er geen optredens gepland voor zover bekend en is de band druk op zoek naar een nieuwe bassist.

Blog to site to webradio back to blog with radio

dutch Na een jaar zal dit blog toch weer actiever worden, berichten van de website zullen ook hier verschijnen. De radio is te beluisteren via de link hieronder. Berichten zullen voortaan enkel in het Nederlands gepubliceerd worden.

english After a quiet year this blog will be reactivated. messages posted on the website will be posted here as well. You can listen to the radio through the link below. Messages will be all Dutch in the future, sorry about that (maybe a little Google translate?)

http://fortheloveofmusic.info/